Cechy
Mirimiri jest maoryską formą manualnej pracy z ciałem. Należy do szerszego kontekstu rongoā Māori, który może obejmować także preparaty roślinne, rozmowę i praktyki duchowe; nie jest nazwą całej tej tradycji. Standard Tikanga ā-Rongoā z 2014 roku opisuje ją jako całościowy związek dobrostanu, kultury i środowiska, a nie zestaw odrębnych technik do wyboru. [1] [2] [3]
Historia i przekaz
Te Ara przedstawia rongoā jako wiedzę przekazywaną ustnie i odnotowuje ponowne zainteresowanie od schyłku XX wieku. Opisuje także przekaz wiedzy poprzez whānau, hapū i iwi. Nie ustala to jednego założyciela, dokładnej daty początku ani jednolitej współczesnej sekwencji masażu. [4] [5]
Jak powstały dobrowolne ramy
Dokument Tikanga ā-Rongoā z 2014 roku wiąże swoje powstanie z planem rozwoju rongoā Ministerstwa Zdrowia z 2006 roku i hui organizowanymi w Aotearoa. Opisuje współpracę ze środowiskiem rongoā i uznaje regionalne tikanga. Dokumentuje powstanie dobrowolnych ram jakości usług, a nie początek mirimiri. Wspólne oczekiwania nie znoszą lokalnego autorytetu ani nie dowodzą identycznych metod wszystkich praktyków. [3]
Osoba korzystająca z opieki ma głos
Te same ramy z 2014 roku dotyczą prywatności, przestrzeni osobistej, świadomego wyboru i zgody. Zalecają też czas na kōrero i przekazywanie informacji w formie i języku zrozumiałym dla danej osoby. Postanowienia odnoszą się do relacji opieki, nie tylko ruchów rąk. Ich przytoczenie nie potwierdza przestrzegania zasad przez konkretnego usługodawcę ani nie mierzy skuteczności klinicznej. [3]
Datowana relacja o wspólnej organizacji
Rhys Jones w tekście Te Ara z 2012 roku datuje założenie Ngā Ringa Whakahaere o te Iwi Māori na 1993 rok i opisuje cele wspierania oraz ochrony maoryskich praktyk uzdrawiania. To nazwany przykład wspólnej organizacji obok przekazu rodzinnego i wspólnotowego. Relacja nie określa obecnego składu organizacji ani jej władzy nad wszystkimi praktykami; rok 1993 nie jest datą powstania mirimiri. [5]
Techniki
Należy zachować rozpoznawalność terminów maoryskich. ACC opisuje mirimiri i romiromi jako pracę z ciałem w ramach rongoā Māori; nie uzasadnia to automatycznego utożsamiania ich z masażem szwedzkim ani komercyjnym masażem tkanek głębokich. [2]
To wprowadzenie do kontekstu kulturowego, a nie instrukcja wykonywania określonego zabiegu. W odniesieniu do masażu ogólnie NCCIH zaleca pytać o przygotowanie i doświadczenie osoby wykonującej masaż, w razie wątpliwości omówić z pracownikiem ochrony zdrowia, czy masaż jest odpowiedni w danej sytuacji, oraz nie odkładać oceny medycznej. Te ogólne wskazówki nie potwierdzają bezpieczeństwa każdej praktyki określanej jako mirimiri lub romiromi ani rongoā Māori jako całości. [6]
Dowody i ograniczenia
To opis kulturowy. Uwzględnienie w encyklopedii lub uznanie przez usługę rehabilitacyjną samo w sobie nie mierzy efektu leczenia. Ten przegląd kulturowy nie ustala skuteczności klinicznej ani nie sugeruje zastępowania taką opieką niezbędnej oceny lub leczenia medycznego. [1] [2]
Źródła
Relacja historyczna, standard usług i opis usługi
Relacja Te Ara z 2012 roku dostarcza kontekstu historycznego. Dokument Tikanga ā-Rongoā z 2014 roku określa dobrowolne kulturowe ramy usług, a ACC opisuje swoją usługę rongoā. Dokumenty mają różne cele; żaden nie jest badaniem klinicznym mirimiri. Pochodzenie instytucjonalne nie certyfikuje każdego praktyka i nie zastępuje perspektyw maoryskich depozytariuszy wiedzy. [5] [3] [2]
Historia i przekaz · Dowody i ograniczenia · Znaczenie kulturowe i dowody kliniczne odpowiadają na inne pytania
- Te Ara — Mirimiri ↗
- ACC — About our Rongoā Māori Service ↗
- Ministry of Health NZ — Tikanga ā-Rongoā (English, 2014) ↗
- Rhys Jones / Te Ara — Understanding rongoā ↗
- Rhys Jones / Te Ara — Rongoā today ↗
- NCCIH — Massage Therapy: What You Need To Know ↗
27 wersji roboczych w tym języku · Witryna w 20 językach · Niezależna weryfikacja specjalistyczna i językowa oczekuje